جان پدر! تو جلوه ی خوبان ندیده ای               روی ماه و چون زلف پریشان ندیده ای

 

          ننشسته ای به گوشه ای از درد عاشقی             آن دم ز در رسیدن جانان ندیده ای

 

           جان پسر! تو سفره ی بی نان ندیده ای                جنگ عیال و گریه ی طفلان ندیده ای

 

         ننشسته ای به گوشه ای از درد قرض خوار             آنگه ز در رسیدن مهمان ندیده ای